ညေနဆည္းဆာအခ်ိန္၊ သုဝဏၰေဘာလံုးကြင္းတြင္ လူေတြက ပ်ားပန္းခပ္တမွ် အလြန္ပင္ရႈပ္ေထြးေနသည္။ အမ်ိဳးသား၊ အမ်ိဳးသမီး၊ လူၾကီး၊ လူငယ္၊ အရြယ္အလတ္၊ အတန္းအစားမေရြး သုဝဏၰကြင္းေရွ႔တြင္ စုရံုးသြားလာ ေနၾကသည္။ အေရာင္အေသြးေတြက စံုလင္စြာနဲ႔ အေမႊးန႔ံသာမ်ားက တစ္ကြင္းလံုး ဖုံးလႊမ္းထားသည္။ ေဆာင္းတြင္းညေနခင္းမို႔ ေလနုေအးေလးေတြ တိုက္ခတ္လာ သည့္တိုင္ ေအာင္ ထီမထင္ဘဲ ဟိုေနရာ၊ ဒီေနရာ ရပ္တန္႔ေစာင့္စားေနၾကသူမ်ား၊ ကြင္းအတြင္း ဝင္ေရာက္ေနၾကသူမ်ားကား မ်ားျပားလွ၏။ တခ်ိဳ႕သူမ်ား၏ မ်က္ႏွာမွာမူ ေခၽြးသီးေလးမ်ားကိုပင္ ေတြ႕ေနရသည္။
မၾကာမီမွာပင္ ေရာင္စံုမီးမ်ား လင္းလက္လာသည္။ VIP မ်ားသာဟုေရးထားေသာေနရာတြင္ ကားတစ္စီး ဝင္ေရာက္လာတိုင္း “ ေဟး....လာျပီ၊လာျပီ ” ဆိုေသာအသံေတြ ထြက္ထြက္လာသည္။ အျပင္ဖက္တြင္
“ေစာင့္ေနတာၾကာလွျပီ”“ၾကာလိုက္တာကြာ...မလာေသးဘူး”“ဝင္ႏွင့္ၾကရင္ေကာင္းမယ္”ဆိုေသာအသံ မ်ား နည္းလာသည္ႏွင့္အမွ် ကြင္းအတြင္းတြင္မွာမူ လူပင္လယ္ၾကီးအလား ထင္ရပါသည္။ ထူးျခားသည္မွာ လူေတြအားလံုးပင္ အျပံဳးမ်ား ကိုယ္စီဆင္ျမန္းထားၾကျပီး ေမွ်ာ္လင့္တၾကီး ေစာင့္စားေနၾက သည္။
အဘယ့္ေၾကာင့္မူ ယေန႔ညတြင္ သုဝဏၰေဘာလံုးကြင္း၌ ဂီတပေဒသာပြဲၾကီး က်င္းပျပဳလုပ္မည္ျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ပင္တည္း။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ႏွစ္ေပါင္း(၂၅)ႏွစ္အတြင္း ပထမဆံုးအၾကိမ္ျပန္လည္က်င္းပျခင္း ျဖစ္ သည္။ ယေန႔ အသက္(၂၅)ႏွစ္ဝန္းက်င္ရွိေသာသူမ်ားမွာ ၾကံဳဖူးၾကမည္ဟု မထင္မိပင္။ ယခင္ကဆိုလွ်င္ တီးဝိုင္းတစ္ဝိုင္းတြင္ အဆိုေတာ္ၾကီး၊ငယ္ေပါင္းေျမာက္ျမားစြာ ည(၉)နာရီေလာက္မွစတင္သီဆိုကာ မနက္ (၅)နာရီေလာက္မွပင္ျပီး၏။ ယခုကဲ့သို႔ သူ႔ဝိုင္း၊ငါ့ဝိုင္း မခြဲျခား။ သီဆိုရန္လာေခၚလွ်င္ ဝင္ဆိုေပးသည့္အတြက္ ၾကည့္ရေသာသူမွာ တန္ပါသည္။ လက္မွတ္ခမွာလည္း အစိတ္၊ သံုးဆယ္မွ်သာ ေပးရသည္။ သို႔ေသာ္ သူေခတ္ႏွင့္သူေတာ့ တန္ဖိုးရွိသည္။ လက္မွတ္တစ္ေစာင္ဝယ္ႏိုင္လွ်င္ အဆိုေတာ္အမ်ားၾကီးကို မိုးလင္း ေပါက္ၾကည့္ႏိုင္၊ နားဆင္ႏိုင္သည္။
